Dernières minutes

Religieus patrimonium

Romaanse kunst

Alle romaanse kerken in de Elzas hebben een Latijns kruis als grondplan, waarbij het verlengde middenschip de langste arm van het kruis is en de dwarsbeuk de kortste arm vormt. Vaak is er een toren boven de kruising, zoals in Guebwiller of in Sélestat. Sterke muren en eenvoudige vormen bij de versiering zijn kenmerken van de romaanse kunst. De bloeiperiode valt in de 12e eeuw waarin de versterkte klokkentorens hun intrede doen. Geleidelijk verdwijnt de middelste toren en wordt hij vervangen door twee zijtorens zoals in Murbach. Vanaf het einde van de 12e eeuw worden de gebouwen verfraaid met timpanen in het portaal en wordt het koor polygonaal. De versiering beperkt zich tot de portalen en de kapitelen.

De gotiek

Deze stijl maakt opgang in de Elzas rond 1230 bij de bouw van de zuidelijke kruisbeuk van de kathedraal Notre Dame in Straatsburg. Dankzij de bloei van de steden kan hij zich snel doorzetten. Algauw verschijnt de hoge gotiek die zich uit in heldere gebouwen en verticale lijnen. Prachtige voorbeelden daarvan zijn de collegiale kerk van Colmar en de abdijkerk van Wissembourg. Rond 1300 worden bepaalde bouwwerken ontdaan van hun overbodige versieringen en keert men terug naar een eenvoudige en sobere architectuur. Dat is bijvoorbeeld het geval bij de kerk Saint Thomas in Straatsburg. Ten slotte verschijnt in de 15e eeuw de flamboyante gotiek met als hoofdkenmerk de integratie van vlamvormige elementen. In de collegiale kerk Saint Thiébaut in Thann en in de spits van de kathedraal van Straatsburg wordt deze stijl toegepast.