Dernières minutes

Militaire architectuur

Een architecturale rijkdom verbonden aan de geschiedenis

Sinds de Romeinse periode werden talrijke militaire verdedigingswerken in de Elzas opgetrokken. Deze architecturale rijkdom is nauw verbonden met de bewogen geschiedenis van een centrale Europese regio. Bovendien weerspiegelt hij de versnippering van de macht in het Heilige Roomse Rijk der Duitse Natie, wat de grondbezitters ertoe bracht om hun superioriteit ten opzichte van hun buren met reusachtige gebouwen te bevestigen. Het Elzasser landschap wordt dan ook verfraaid met overblijfselen van burchten, steden, kerken en versterkte kerkhoven, hoewel het grootste deel ervan in de 17e eeuw werd vernield. De meeste daarvan bevinden zich op belangrijke strategische plaatsen waardoor de vlakte van de Elzas kon worden afgespeurd of de toegang tot de valleien van de Vogezen onder controle werd gehouden. Het kasteel van Haut-Koenigsbourg is ongetwijfeld een van de meest indrukwekkende bouwwerken dankzij zijn restauratie in de 20e eeuw, uitgevoerd door keizer Willem II. Ook Fleckenstein mag u zeker niet overslaan: het is het drukst bezochte niet-gerestaureerde kasteel van de Elzas.

Recenter…

Tussen 1679 en 1702 versterkt Vauban de grens van de Elzas. In 1679 vormen Huningue en Sélestat de eerste fase van die onderneming. Daarna volgen de citadel van Straatsburg in 1681, de steden Belfort en Fort-Louis in 1686 en Landau en Neuf-Brisach in 1698. Neuf-Brisach is beslist een van de best bewaarde en meest verheven majestueuze steden van de Elzas. Tussen 1875 en 1914 leggen de Duitsers een nieuwe, 11 kilometer lange omwalling aan, beschermd door 15 burchten die in de buurt van Straatsburg liggen. Tussen 1927 en 1935 wordt ten slotte begonnen met de aanleg van de Maginotlinie (200 kilometer) waarvan nog heel wat sporen overblijven, met name Four-à-chaux bij Lembach, Shoenenbourg en de kazemat van Esch in Hatten.